Historia snycerstwa

Snycerstwo - sztuka rzeźbienia w drewnie, rodzaj rzemiosła artystycznego. Do rzeźbienia w drewnie używa się specjalnych dłut, pobijanych knyplem. Dłuta te mogą to być płaskie (proste lub skośne) albo o ostrzu w kształcie litery V lub U, dodatkowo dla wykonywania specjalnych cięć używa się dłut odpowiednio wyprofilowanych.

Jest to rzemiosło coraz rzadziej spotykane, które różni się od rzeźbiarstwa chyba tylko tym, że snycerz rzeźbi tylko w drewnie, oraz tym, że często wykonuje dany wzór wielokrotnie na podstawie niekoniecznie swojego wzoru. Jest to bardziej rzemieślnik niż artysta.

Historia snycerstwa (inaczej zdobnictwa przestrzennego) jest historią naszej cywilizacji.

We wszystkich grupach kulturowych i w każdej epoce występują elementy zdobnicze, najpierw na ścianach, później na na fasadach budynków mieszkalnych i równocześnie na sprzętach do użytku codziennego również na meblach.

Właściciele zamków, dworów już w okresie wczesnego średniowiecza zamawiali zdobione snycerką meble, zdobiono również fronty drzwi mieszkalnych, fasady budynków oraz wszystkie przedmioty codziennego użytku.

Zdobnictwo fasadowe i mieszkalne przetrwało. I to z bardzo prostego powodu. Po prostu dobrze (czytaj pięknie) zrobiona snycerka na meblu lub elemencie zdobniczym w sposób znakomity na trwale podnosi prestiż i tworzy ze zwykłego mebla często dzieło sztuki.